Epik-diyalektik tiyatro, sahne ile seyirci arasındaki ilişkide düşünsel üretkenliği mümkün kılabilecek teatral olanakları diyalektik yöntemle ortaya koyan bir kuramdır.
Ancak bu kuram, ne bir “sahneleme kılavuzu” ne de olay ve olguları açıklamak için kullanılabilecek hazır “anahtarlar” dizisidir.
Aksine, bu “anahtarların” nasıl üretilebileceğine dair öneriler sunar. Kısacası, her kapıyı açacak “anahtarlar” vermek yerine,
anahtar yapımını öğrenmeyi mümkün kılan bilimsel bilgiyi işaret eder.
Brecht’i çağdaş olarak nitelendirmenin anlamı tam olarak burada karşılığını bulur. Onu çağdaş kılan, yalnızca bilimsel düşünceyi
sanat alanında geçerli kılması değil; aynı zamanda, günümüze dek varlığını sürdüren kapitalist sistemle hesaplaşmayı
günümüzde de sürdüren bir düşünsel konumda yer almasıdır.
